_^.

_^.

_{^{آهی کشید و گفت}}

_{^{عشق میراثی است از اولین انسان که استحکام و توانایی را ضعیف ساخته است}}

_{^{جوانی تنومند و ورزیده می گذشت. با صدایی آهنگین، پاسخ داد}}

_{^{عشق، ثباتی است که به بودن افزوده گردیده تا اکنونم را به نسلهای گذشته و آینده پیوند دهد}}

_{^{زنی با نگاهی دلتنگ می گذشت. آهی کشید و گفت}}

_{^{عشق زهری مرگ آور است که دم جمع زنندگان عبوس است که در جهنم به خود می پیچند}}

_{^{و از آسمان، توام با چرخش، چون ژاله جاری است. فقط به این خاطر که}}

_{^{روح های تشنه را در آغوش بگیرد و سپس آنان}}

_{^{لحظه ای می نوشند، یک سال هوشیارند، و تا ابد می میرند}}

_{^{دخترکی که گونه ای چون گل سرخ داشت، می گذشت، لبخندی زد و گفت}}

_{^{عشق چشمه ای است که روح عروسان را چنان آبیاری می کند تا به روحی عظیم بدل شوند}}

_{^{و آنان را با نیایش تا سرحد ستارگان شب بالا می برد تا قبل از طلوع خورشید}}

_{^{ترانه ای از ستایش و پرستش سر دهند}}

_{^{مردی می گذشت ، لباسی تیره رنگ به تن داشت با محاسنی بلند ابرو در هم کشید و گفت}}

_{^{عشق جهانی است که مانع از دید است}}

_{^{در عنفوان جوانی آغاز می شود و با پایانش پایان می یابد}}

_{^{مردی خوش منظر با چهره ای گشاده عبور می کرد با خوشحالی گفت}}

_{^{عشق دانش علوی است که چشمانمان را باز می کند تا چیزها را}}

_{^{همانطور که خداوند می بیند ببینیم}}

_{^{مرد نابینایی می گذشت که با عصایش به زمین ضربه می زد گریه سر داد و گفت}}

_{^{عشق مهی غلیظ است که روح را از هر جهت احاطه کرده است}}

_{^{و حدود وجود را مستور نموده است و فقط اجازه دارد شبح تمایلاتش را که در صخره ها}}

_{^{سرگردان است ببیند و نسبت به صدای پژواک فریادش در دره ها ناشنوا است}}

_{^{جوانی با گیتار می گذشت و می خواند عشق اشعه ای جادویی از نوری است که}}

_{^{از روی انسانهای حساس می درخشد و اطرافشان را آذین می بندد}}

_{^{تو جهان را چون کاروانی می بینی که از میان علفزار سبز گذر می کند}}

_{^{عشق رؤیایی دوست داشتنی است که بین بیداری و بیداری برپا است}}

_{^{پیرمردی می گذشت پشتش خم شده بود و پاهایش را همانند تکه ای پارچه}}

_{^{به دنبال می کشید، با صدایی لرزان گفت}}

_{^{عشق آرامش جسم است در خاموش گور و آسایش روح است در عمق ابدیت}}

_{^{کودکی پنج ساله می گذشت لبخندم را پاسخ داد و گفت}}

_{^{عشق یعنی پدرم یعنی مادرم}}

_{^{فقط پدر و مادرم هستند که عشق را می شناسند}}

_{^{روز به پایان رسید کسانی که از معبد عبور می کردند هر یک به زبان خویش}}

_{^{تعبیری از عشق داشتند که آمالشان را آشکار می ساخت و بیانگر یکی از رموز زندگی بود}}

_{^{عصر هنگام که عبور رهگذران خاموش شد صدایی از درون معبد به گوشم رسید}}

_{^{عشق دو تصنیف دارد: نیمی صبر و نیمی تندخویی}}

_{^{نیمی از عشق آتش است}}

_{^{در آن هنگام وارد معبد شدم با صداقت و در سکوت زانو زدم و به عبادت پرداختم}}

_{^{خداوندا مرا طعام شعله ها گردان}}

_{^{بار الهی مرا در آتش مقدس بسوزان}}

_{^{از کتاب معشوق}}

_{^{نوشته ی جبران خلیل جبران}}

_{^{برگردان حورزاد صالحی}}